  
Erken Kalkolitik
Geç Neolitik dönemde yaşanan yangınlardan sonra ileri
üretici dönem denen Kalkolitik dönem başlamıştır. Bu dönemin en önemli özelliği
taş aletlerin yanısıra bakırın da kullanılmaya başlamasıdır. İkinci belirgin
özellik ise özgün bezemeli kaplardır. Kalkolitik Çağın ilk evresi olan Erken
Kalkolitik’te nüfus artışıyla birlikte yerleşim yerlerinde de bir artış
görülmektedir. Önemli yerleşim yerleri arasında Hacılar, Kuruçay, Can Hasan,
Köşkhöyük, Yümüktepe, Tülintepe, Norşuntepe, Korucutepe, Samsat ve Tilkitepe
sayılabilir.
|
 Geç Kalkolitik İkinci evreyi
oluşturan geç kalkolitik dönem kabaca M.Ö. 4. bine tarihlenir. Anadolu bu dönemde
büyük olasılıkla Boğazlar üzerinden gelen göçlere sahne olmuştur. Buna bağlı
olarak nüfus artmış ve yeni yerleşim yerleri ortaya çıkmıştır. Artık Anadolunun
bütününde homojen bir kültürden söz etmek söz konusu değildir. Göçlerle gelen
etkiler sonucu eski ince kap formlarının yanında onlardan tümüyle farklı, siyah
zemin üzerine beyaz boya ile yapılmış çizgilerle bezenmiş yeni kap çeşitleri
ortaya çıkmıştır. Daha önceki gerçekçi Anatanrıça figürinlerinin aksine son
derece soyut, fakat yine Anatanrıçayı ifade eden, mermerden yapılma idoller
yaygınlaşmıştır.
Küçük kutsal alanlardan başka ortak tapınaklar
bulunmamaktadır. Genel olarak sadece bebekler ev içlerine gömülmüştür. Yetişkinler
ise yerleşim dışına gömülmektedir. Halk tarım ve hayvancılıkla yaşamını
sürdürmekte, zaman zaman avcılık ve balıkçılıkta yapmaktadır. Maden
kullanımıyla ilgili olarak ticaret oldukça yaygınlaşmıştır
|
